Tak bałeś się miłości mejA ja kochałam cię mniejWystarczył mi twój uśmiech iObecność i więcej nicLubiłeś z kimś nagle wyjść i pójść,Jak każe męski obyczaj waszWystarczył mi wbity w ścianę gwóźdź,Na którym wisiał twój płaszczPoszedłeś sobie któregoś dniaW tę stronę, gdzie los cię niósłI chociaż wziąłeś ze sobą płaszczTo w ścianie był jeszcze gwóźdźPrzez lata mgła i wiatr, i deszczZe sobą niosę swój chłódA w moim domu gorzej niż źleZe ściany wyjęto gwóźdźPrzez lata mgła i wiatr, i chłódNie było jeszcze najgorzej takBo choć ze ściany wyjęto gwóźdźPozostał mi po nim śladAż wreszcie ślad bezpowrotnie znikł,Gdy przykrył go nowy tynkZostała pewność, że gwoździa śladPrzedwczoraj jeszcze tam byłTak bałeś się miłości mejA ja kochałam cię mniejWystarczył mi twój uśmiech iObecność i więcej nicNastawić twarz na serdeczny wiatrI słyszeć cichy gitary śpiewA co ja z tego wszystkiego mamKochany, nie twoja rzecz